Sabİha GÖkÇen'İn AĞzindan AtatÜrk

[MekanSenindir.Com FoRuM :) | 2øø8 New StyLe]

MekanSenindir.Com FoRuM :) | 2øø8 New StyLe > GeNeL KüLTüR > Atatürk Köşesi > Sabİha GÖkÇen'İn AĞzindan AtatÜrk

[Benim için çok mutlu olan bir gecenin sabahı Atatürk ile tekrar çiftliğe gittik.Yanılmıyorsam bir tatil günü idi.Dolaşıp hava alırken oldukça yaşlı bir köylü kadına rastladık yolda.Yorgun bir hali vardı.Atlarımızı durdurduk.Daha önceleride belirttiğim gibi,Ata bizim insanlarımızla,halkımızla konuşmaktan,onlarla sohbet etmekten,dertleşmekten,sorunlarını öğrenmekten çok büyük bir zevk alırdı.Hatta bazen sırf bu düşünce ile ülkeyi şöyle bir baştan başa taradığına bile yakınen tanık olmuşumdur.Yaşlıca köylü kadın kanter içindeydi.Belli ki epey yol tepmişti.Yaşını tam olarak kestirmeye olanak yoktu.Yalnız yüzündeki derin çizgiler,ıstıraplı günler yaşamış olduğunu ortaya koyuyordu.Cildinin kırışıklığı yanında esmerliği,güneşten kavrulmuş olduğu da gözden kaçmıyordu.Büyük bir yükü sırtında taşıyan insanlara öz bir hali vardı.Elindeki değneğe yaslanarak şyle bir doğrulup bize baktı.Sanki beni baştan ayağa süzecek ne var dermiş gibi.Atatürk attan inerek bu ihtiyar kadının yanına sokuldu:Merhaba nine.Merhaba dedi.Nerden gelip nereye gidiyorsun?Kadın şöyle bir duralayıp:Neden sordunki?dedi.Yoksa buraların sabısı msn,bekçisi mi?Paşa gülümsedi:Ne sahibiyim,ne de bekçisi nine.Bu topraklar Türk milletinin malıdır,buranın bekçiside Türk milletinin kendisidir.Şimdi nereden gelip nereye gittiğini söyleyecek misin?Kadın başını salladı:Tabi söyleyeceğim.Ben Sİncan'ın köylerindenim bey...Otun güç bittiği,atın geç yetiştiği kavruk köylerinden birindenim.Bizim mıhtar bana bir bilet alıverdi.Trene bindirdi.Kodum Angara'ya geldim.Muhtar niçin Ankara'ya gönderdi seni?gazi Paşamızı görmem için.Başını pek ağrıttım da...Benim iki torunum gavur harbinde şehit düştü.Memleketi gavurdan kurtaran kişiyi bir kez görmeden ölmeyeyim diye dua ettim durdum.Rüyalarıma girdi Gazi Paşa...Bende gün demeyip bunları mıhtara anlatınca,o da bana bi bilet alıverip saldı Angara'ya.Giceleyin indimdi.Yolu neyi de bilmediğimden,işte ahşamdan belli bööle kendimi oradan oraya vurup duruyom bey...Senin Gazi Paşa'dan başka bir isteğin var mı?Kadının yüzü birden sertleşti:Töbe de bey,töbe de.Daha ne isteyebilirmki..O bizim vatanımızı kurtardı.Bizi düşmanın elinden kurtardı.Şehitlerimizin mezarlarını onlara çiğnetmedi.Daha ne isteyebilirim ondan?onun sayesinde şimdi istediğimiz gibi yaşayıp gidiyoruz.Şunun bunun,gavur dölünün köpeği olmaktan onun sayesinde kurtulmadık mı?Buralara bir defa yüzünü görmek,ona sağol paşam demek için düştüm.Onu görmeden ölürsem gözlerim açık gidecek.Sen efendi bir adama benziyorsun,bana bir yardım ediver de Gazi Paşa'yı nerede bulacağımı deyiver.Atatürk'ün gözleri dolu dolu olmuştu.Çok duygulandığı her halinden belli oluyordu.Bana dönerek:Görüyorsun ya Gökçen... dedi.İşte bu bizim insanımızdır.Benim köylüm,benim vefalı Türk anamdır bu...Attan indim ben de.Yaşlı kadının ellerini tuttum:Anacığım dedim.Sen gökte aradığını yerde buldun.Rüyalarını süsleyen,seni buralara kadar koşturan büyük insan Gazi paşa...Yani Atatürk işte karşında duruyor...Köylü kadın bu sözleri duyunca şaşkına döndü.Elindeki değneği yere fırlatıp Atatürk'ün ellerine sarıldı.Görülecek bir manzaraydı bu.İkisi de ağlıyorlardı.İki Türk insanı,biri kurtarıcı,biri kurtarılan,ana oğul gibi sarmaş dolaş olmuş ağlıyorlardı.Yaşlı kadın belki on defa öptü,öptü,öptü Ata'nın ellerini.Sonra heybesinden küçücük bir paket çıkardı.Daha doğrusu beze sarılmış bir köy peyniri.Bunu Atatürk'e uzattı:Tek hayvanımın sütünden kendi elimle yaptım Gazi Paşa dedi.Bunu sana hediye getirdim.Seversen gene yapıp getiririm.Paşa hemen orda bezi açıp peyniri yedi.Çok beğendiğini söyledi.Sonra birlikte köşke kadar gittik.Oradakilere şu emri verdi:Bu anamızı alın,burada iki gün konuk edin.Sonra köyüne ***ürün.Giderken de kendisine üç inek verin.Benim hediyem olsun..."]

Benim için çok mutlu olan bir gecenin sabahı Atatürk ile tekrar çiftliğe gittik.Yanılmıyorsam bir tatil günü idi.Dolaşıp hava alırken oldukça yaşlı bir köylü kadına rastladık yolda.Yorgun bir hali vardı.Atlarımızı durdurduk.Daha önceleride belirttiğim gibi,Ata bizim insanlarımızla,halkımızla konuşmaktan,onlarla sohbet etmekten,dertleşmekten,sorunlarını öğrenmekten çok büyük bir zevk alırdı.Hatta bazen sırf bu düşünce ile ülkeyi şöyle bir baştan başa taradığına bile yakınen tanık olmuşumdur.Yaşlıca köylü kadın kanter içindeydi.Belli ki epey yol tepmişti.Yaşını tam olarak kestirmeye olanak yoktu.Yalnız yüzündeki derin çizgiler,ıstıraplı günler yaşamış olduğunu ortaya koyuyordu.Cildinin kırışıklığı yanında esmerliği,güneşten kavrulmuş olduğu da gözden kaçmıyordu.Büyük bir yükü sırtında taşıyan insanlara öz bir hali vardı.Elindeki değneğe yaslanarak şyle bir doğrulup bize baktı.Sanki beni baştan ayağa süzecek ne var dermiş gibi.

Atatürk attan inerek bu ihtiyar kadının yanına sokuldu:

Merhaba nine.

Merhaba dedi.

Nerden gelip nereye gidiyorsun?

Kadın şöyle bir duralayıp:

Neden sordunki?dedi.Yoksa buraların sabısı msn,bekçisi mi?

Paşa gülümsedi:

Ne sahibiyim,ne de bekçisi nine.Bu topraklar Türk milletinin malıdır,buranın bekçiside Türk milletinin kendisidir.Şimdi nereden gelip nereye gittiğini söyleyecek misin?

Kadın başını salladı:

Tabi söyleyeceğim.Ben Sİncan'ın köylerindenim bey...Otun güç bittiği,atın geç yetiştiği kavruk köylerinden birindenim.Bizim mıhtar bana bir bilet alıverdi.Trene bindirdi.Kodum Angara'ya geldim.

Muhtar niçin Ankara'ya gönderdi seni?

gazi Paşamızı görmem için.Başını pek ağrıttım da...Benim iki torunum gavur harbinde şehit düştü.Memleketi gavurdan kurtaran kişiyi bir kez görmeden ölmeyeyim diye dua ettim durdum.Rüyalarıma girdi Gazi Paşa...Bende gün demeyip bunları mıhtara anlatınca,o da bana bi bilet alıverip saldı Angara'ya.Giceleyin indimdi.Yolu neyi de bilmediğimden,işte ahşamdan belli bööle kendimi oradan oraya vurup duruyom bey...

Senin Gazi Paşa'dan başka bir isteğin var mı?

Kadının yüzü birden sertleşti:

Töbe de bey,töbe de.Daha ne isteyebilirmki..O bizim vatanımızı kurtardı.Bizi düşmanın elinden kurtardı.Şehitlerimizin mezarlarını onlara çiğnetmedi.Daha ne isteyebilirim ondan?
onun sayesinde şimdi istediğimiz gibi yaşayıp gidiyoruz.Şunun bunun,gavur dölünün köpeği olmaktan onun sayesinde kurtulmadık mı?Buralara bir defa yüzünü görmek,ona sağol paşam demek için düştüm.Onu görmeden ölürsem gözlerim açık gidecek.Sen efendi bir adama benziyorsun,bana bir yardım ediver de Gazi Paşa'yı nerede bulacağımı deyiver.

Atatürk'ün gözleri dolu dolu olmuştu.Çok duygulandığı her halinden belli oluyordu.Bana dönerek:Görüyorsun ya Gökçen... dedi.İşte bu bizim insanımızdır.Benim köylüm,benim vefalı Türk anamdır bu...

Attan indim ben de.Yaşlı kadının ellerini tuttum:

Anacığım dedim.Sen gökte aradığını yerde buldun.Rüyalarını süsleyen,seni buralara kadar koşturan büyük insan Gazi paşa...Yani Atatürk işte karşında duruyor...

Köylü kadın bu sözleri duyunca şaşkına döndü.Elindeki değneği yere fırlatıp Atatürk'ün ellerine sarıldı.Görülecek bir manzaraydı bu.İkisi de ağlıyorlardı.İki Türk insanı,biri kurtarıcı,biri kurtarılan,ana oğul gibi sarmaş dolaş olmuş ağlıyorlardı.Yaşlı kadın belki on defa öptü,öptü,öptü Ata'nın ellerini.Sonra heybesinden küçücük bir paket çıkardı.Daha doğrusu beze sarılmış bir köy peyniri.Bunu Atatürk'e uzattı:Tek hayvanımın sütünden kendi elimle yaptım Gazi Paşa dedi.Bunu sana hediye getirdim.Seversen gene yapıp getiririm.

Paşa hemen orda bezi açıp peyniri yedi.Çok beğendiğini söyledi.Sonra birlikte köşke kadar gittik.Oradakilere şu emri verdi:Bu anamızı alın,burada iki gün konuk edin.Sonra köyüne ***ürün.Giderken de kendisine üç inek verin.Benim hediyem olsun..."

[...../..l~.....\_l~......l_l......l_l......l_l......l_l......l_l......l_l./l...l_l.\ \_l_l_/ l..\...llll.../../...llll...\./....llll,.o.\.l....TT..o..l.\______/]

SaoL PayLaşım İçin.